terapia i metody pracy

OPIEKA PSYCHOLOGICZNA

Pomocą psychologiczną wspieramy rodziców, uczniów, nauczycieli oraz całe rodziny. Jest ona udzielana przez dwóch doświadczonych psychologów.

Formy pomocy:

  • indywidualne zajęcia rewalidacyjne ( psychoedukacyjne) – mają na celu stymulowanie rozwoju emocjonalnego, społecznego i poznawczego ucznia;
  • diagnoza psychologiczna – służy ocenie poziomu rozwoju w zakresie funkcji poznawczych (werbalnych i wykonawczych), kompetencji społecznych oraz dojrzałości emocjonalnej;
  • warsztaty integracyjne dla zespołów klasowych – umożliwiają uczniom, nawiązanie dobrych, przyjaznych relacji między sobą;
  • warsztaty rozwojowe dla uczniów – służą stymulowaniu rozwoju ucznia bądź grupy uczniów wymagające oddziaływań grupy;
  • pomoc dla nauczycieli w rozwiązywaniu bieżących problemów wychowawczych i poznawczych;
  • konsultacje dla rodziców, terapia rodzin – są one ściśle związane ze zgłoszonym problemem;
  • interwencja psychologiczna- jest bieżącym rozwiązywaniem sytuacji kryzysowych.

Warsztat pracy psychologów bazuje na następujących metodach i technikach:

  • Metoda Video Treningu Komunikacji,
  • Metoda  Ruchu Rozwijającego wg Weroniki Sherborne ,
  • Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz,
  • Metoda Integracji Sensorycznej,
  • techniki terapeutyczne wywodzące się z nurtu terapii ericksonowskiej;
  • techniki behawioralne,
  • techniki wg koncepcji T. Gordona oraz E. Mazlish i A. Faber,
  • niedyrektywna terapia zabawowa wg V. Axline oraz Terapia zabawą wg D. Baran,
  • korekty zaburzeń sensorycznych wg C. Delacato,
  • modyfikacja zachowań wg C. Maurice, C. Sutton oraz E. Schoplera i Lovaasa.

 

TERAPIA LOGOPEDYCZNA

Uczniowie naszej szkoły otoczeni są opieką logopedyczną. Obejmuje ona wszelkie działania profilaktyczne, diagnostyczne, terapeutyczne oraz instruktażowe, zmierzające do zapobiegania, ograniczania czy usuwania zakłóceń i zaburzeń procesu porozumiewania się oraz łagodzenia ich skutków.

         Diagnoza logopedyczna to ocena stanu mowy dziecka. Celem diagnozy jest potwierdzenie lub wykluczenie wystąpienia wad wymowy lub zaburzeń, które utrudniają albo uniemożliwiają komunikację językową.
Obejmuje ona następujące elementy:

  1. Badania wstępne:

– wywiad,

– obserwacja,

– orientacyjne badanie mowy.

  1. Badania uzupełniające – zależnie od rodzaju zaburzenia obejmują:

– badanie budowy i sprawności narządów artykulacyjnych,

– badanie funkcji oddechowych,

– orientacyjne badanie słuchu,

– badanie słuchu fonematycznego.

  1. Badania podstawowe:

– badanie rozumienia mowy,

– badanie mówienia,

– badanie czytania i pisania.

  1. Badania specjalistyczne – jeśli zachodzi taka potrzeba, pacjent jest kierowany na badania specjalistyczne do psychologa, foniatry lub ortodonty.

Terapia logopedyczna prowadzona jest w oparciu o indywidualne programy tworzone dla każdego dziecka. Podczas zajęć stosowane są następujące metody i techniki:

Metody logopedyczne

– ćwiczenia (oddechowe, fonacyjne, artykulacyjne, usprawniające motorykę i kinestezję narządów mowy, słuchu fonematycznego, autokontroli słuchowej),

– masaż logopedyczny,

– pokaz i wyjaśnianie ułożenia narządów artykulacyjnych,

– uczulanie miejsc artykulacji,

– mechaniczne układanie narządów artykulacyjnych za pomocą szpatułek,

-wykorzystywanie pewnych nieartykułowanych dźwięków lub czynności fizjologicznych organizmu do tworzenia głosek (np. dmuchanie, chuchanie, itp.),

– kontrola wzrokowa,

– kontrola dotykowa i czucia skórnego dłoni,

– mówienie wydłużone,

– metoda substytucyjna.

 

KOREKCJA WAD POSTAWY

W naszej szkole prowadzone są zajęcia rehabilitacji ruchowej w postaci kinezyterapii indywidualnej, grupowej i masażu klasycznego. Z tytułu specyfiki placówki i uczniów do niej uczęszczających często forma każdych zajęć jest inna i dostosowana do poziomu intelektualnego, zaawansowania zmian chorobowych czy zainteresowań uczniów i ich potrzeb, niekoniecznie związanych z konkretną dysfunkcją narządu ruchu.

Każde zajęcia są ciekawe i absorbujące dziecko do ciężkiej pracy, której niechętnie się oddają w momencie gdy konkretne działanie nie będzie trafione w zaspokojenie ich potrzeb. Z tego powodu ćwiczenia korekcyjne prowadzone są w różnych pracowniach dostosowanych do potrzeb i możliwości uczniów. Niejednokrotnie ten sam zabieg zaaplikowany w różnych okolicznościach inaczej oddziałuje na dzieci i aktywuje je do ćwiczeń. Wykorzystuje się więc salę Integracji Sensorycznej, salę doświadczania świata czy salę gimnastyczną oraz jeden raz w tygodniu basen MOSiR w Stalowej Woli, gdzie uczniowie w środowisku wodnym o wiele chętniej pracują nad jakością swojego ciała. Ta forma zajęć cieszy się dużym zainteresowaniem wśród uczniów, czego dowodem jest systematyczne i liczne uczęszczanie na basen.

W profilaktyce wad postawy ciała bardzo dużą rolę wśród uczniów odgrywa sport i różne jego dyscypliny. Uczniowie trenują lekką atletykę, sporty drużynowe, bocce, kręgle i wiele innych. Swoje umiejętności reprezentują na licznych zawodach, na których zawsze zdobywają medale. Sport jest dla nich tą formą aktywności, która łamie wszelkie bariery a ponadto utrzymuje organizm w znakomitej kondycji.

 

KOMUNIKACJA ALTERNATYWNA

Zdarza się, że dziecko, z różnych, niezależnych od siebie powodów, nie może porozumiewać się za pomocą mowy – nie mówi lub mówi w sposób niezrozumiały dla otoczenia. Niemożność porozumienia jest zawsze sytuacją bardzo trudną dla dziecka, jego rodziny i otoczenia. Niektóre dzieci same aktywnie poszukują sposobów „zastępczej” komunikacji za pomocą zróżnicowanej wokalizacji, mimiki czy gestów. Tworzą w ten sposób kod porozumiewania się z rodzicami, rodzeństwem, kolegami. Są jednak i takie, które po nieskutecznych próbach porozumienia się z najbliższymi, wycofują się, zamykają się na kontakt z innymi lub przeciwnie, stają się nadmiernie pobudliwe, sfrustrowane niemożnością wyrażenia swoich potrzeb, myśli i uczuć.

W szczególnej sytuacji znajdują się też dzieci, które, ze względu na głęboką, złożoną niepełnosprawność psychoruchową, dotąd nie wykształciły żadnego, rozumianego choćby przez najbliższych, kodu porozumiewania się z innymi osobami. Wymagają one szczególnie uważnej, cierpliwej, kompetentnej pomocy dorosłych.

Wszyscy uczniowie mający kłopoty z komunikacją, korzystają w Zespole Szkół Specjalnych z zajęć z zakresu komunikacji alternatywnej i wspomagającej. Zajęcia te mają na celu wyposażenie dziecka, w oparciu o diagnozę jego potrzeb i możliwości, w umiejętność komunikowania się za pomocą metod pozawerbalnych. Wykorzystywane są pochodzące z różnych metod i systemów.

Aby dziecko mogło korzystać z nowego języka w swoim otoczeniu, umiejętności te muszą posiadać także nauczyciele, rodzina i koledzy. Możliwość porozumiewania się ma dla uczniów ogromne znaczenie: mogą wyrazić swoje potrzeby, uczucia, wykazać się wiedzą, czemuś się sprzeciwić, o coś zapytać czy po prostu „pogadać” z kolegami. Nie muszą już sprzeciwu wyrażać krzykiem, a zmęczenia rozdrażnieniem. Możliwość dogadania się to możliwość zaistnienia w środowisku i wielka radość po okresie izolacji.

 

INTEGRACJA SENSORYCZNA

Zasadniczym celem tej terapii jest wzbogacanie zdolności mózgu do dostrzegania bodźców płynących z otoczenia, do odczytywania i zapamiętywania ich oraz opartego na tej podstawie świadomego działania. Charakterystyczne jest to, że terapeuta nie jest skoncentrowany na efekcie terapii, lecz na jej przebiegu – nie walczy z objawami, ale z ich przyczynami.

Jego działania obejmują przede wszystkim: odpowiednie przygotowanie środowiska zewnętrznego (sala wyposażona w specjalistyczny sprzęt), dostosowanie do potrzeb dziecka prostej stymulacji zmysłów (przede wszystkim czucia głębokiego i dotyku), polisensoryczną stymulację, motywowanie dziecka do podejmowania wysiłku.

 

METODA TOMATISA

Nasza placówka wyposażona jest w sprzęt do prowadzenia terapii metodą Tomatisa. Metoda ta wdrażana jest przez Instytut Fizjologii i Patologii słuchu oraz Ogólnopolską Fundację Edukacji Komputerowej w ramach umowy z Ministerstwem Edukacji i Nauki.

Profesor Alfred Tomatis opracował metodę usprawniania czynnego słuchania tzw. treningu słuchowego, którą stosuje się u osób z zaburzeniami uwagi słuchowej i lateralizacji słuchowej. Źródło zaburzeń uwagi słuchowej może leżeć już we wczesnym dzieciństwie: przeżycia, urazy emocjonalne, adopcja, pobyt w szpitalu, nawracające zapalenia uszu itd. Objawy mające sugerować istnienie u danej osoby zaburzeń uwagi słuchowej to: zaburzenie koncentracji uwagi, dysleksja, trudności w nauce (czytanie i pisanie), błędna interpretacja pytań, konieczność powtarzania pytań, niewyraźne pismo, ubogie słownictwo, problemy z płynnością i wyrazistością wypowiedzi, zaburzenia zachowania, brak wiary w siebie, napięcie emocjonalne itp. Wiele tego typu objawów obserwuje się w praktyce szkolnej, co świadczyć może o zaburzeniach uwagi słuchowej.

Terapia metodą Tomatisa jest terapią wspomagającą usprawnianie zaburzonych funkcji i wykorzystywana jest między innymi dla dzieci i młodzieży z problemami szkolnymi. Terapia poprzedzona jest badaniem (test uwagi słuchowej) z wykorzystaniem dźwięków na określonych pasmach częstotliwości. Daje to szansę doboru odpowiedniego programu dźwiękowego do występujących zaburzeń.

Terapia z wykorzystaniem tego rodzaju muzyki jest pomocna w terapii: dysleksji, autyzmu, nadpobudliwości ruchowej (ADHD), jąkaniu, zaburzeń głosu. Pod jej wpływem poprawia się pamięć, koncentracja, redukowany jest stres, napięcie, drażliwość.

 

BIOFEEDBACK

  EEG Biofeedback to naukowo opracowana metoda rehabilitacyjna umożliwiająca trening mózgu w celu poprawienia jego efektywności i uzyskania kontroli nad procesami fizjologicznymi zachodzącymi
w naszym organizmie, zwykle niedostępnymi dla naszej świadomości.

Stosując EEG Biofeedback możemy polepszyć czynność bioelektryczną mózgu. Stwarza to duże możliwości w leczeniu różnych zaburzeń neurologicznych, psychosomatycznych, psychiatrycznych,          Biofeedback, czyli biologiczne sprzężenie zwrotne, oznacza możliwość modyfikowania procesu fizjologicznego i nadawania mu pożądanego kierunku, poprzez podawanie bezpośrednich informacji zwrotnych dotyczących parametrów tego procesu.

Celem treningów EEG Biofeedback jest osiągnięcie takiego stanu mózgu, aby wytworzyć utrwalony odpowiedni wzorzec reagowania – tak zoptymalizować pracę mózgu, by przy jednoczesnej relaksacji posiadać umiejętność pełnej koncentracji. Zasada działania EEG Biofeedback polega na komputerowej analizie zapisu EEG pacjenta podłączonego poprzez elektrody do systemu. Pacjent kontroluje przebieg wideogry wyłącznie poprzez swoje myśli.

Podczas treningu terapeuta dostraja pożądane parametry fal mózgowych pacjenta tak, by zastymulować powstawanie nowych korzystnych wzorców lub hamować te niewłaściwe. Dzięki treningowi można się nauczyć panowania nad poszczególnymi funkcjami organizmu, kierowanymi przez automatyczny układ nerwowy.

Biofeedback – to metoda bezpieczna zalecana zarówno ludziom zdrowym, pragnącym poprawić efektywność pracy mózgu, zmniejszyć poziom stresu, jak również osobom z różnymi schorzeniami OUN, chorobami narządowymi lub zaburzeniami psychosomatycznymi.

Metoda EEG Biofeedback jest szczególnie przydatna w terapii dzieci.

 

METODA MONTESSORI

nasza placówka ze środków unijnych została wyposażona w salę Marii Montessori. Metodą Montessori prowadzone są zajęcia korekcyjno – kompensacyjne głównie z uczniami szkoły podstawowej.

„Pomóż mi samemu to zrobić” – takimi słowami zwróciła się kiedyś do Montessori je uczennica. Ta prośba sformułowana przez małą dziewczynkę najlepiej streszcza, na czym polega metoda Marii Montessori. Każde dziecko chce się uczyć, a najlepiej i najszybciej uczy się przez pracę i zabawę. Dzieci posiadają w sobie wewnętrzną, wrodzoną siłę ku temu, by się rozwijać, należy tylko stworzyć im do tego odpowiednie warunki.

Montessori w taki sposób opracowała i podzieliła materiały dydaktyczne, którymi pracuje uczeń, że wspomagają one jego rozwój, zachowała w nich zasadę stopniowanie trudności, przechodzenia od materiału konkretnego do bardziej abstrakcyjnego. Budzi on ciekawość i zainteresowanie dziecka, wyzwala różne formy aktywności.